یک چیزی را می‌دانید؟ اگر یک روز آقای یونیورس هوس بکند دنیا را کلن به قا بدهد، آن هم یک جوری که خودش بتواند بشیند یک کناری و قاه‌قاه بخندد، جوری که تا تهِ فیهاخالدونش از خلال نیش بازش هویدا بشود، توصیه‌ی سرهرمس این است که سرنوشت آدم‌ها را بدهد این آقایان کوئن‌ها بنویسند. یعنی یک جوری بلدند کلِ نظامِ آفرینش را آشوب ببخشند، یک جوری بلدند تصادفات روزمره‌ی زندگیِ ما را (که خب همیشه آدم‌هایی هستند که بگردند یک ارتباطات منطقیِ غریبی بین همه‌ی اتفاقات برقرار کنند، نیستیم؟) بی‌معنی کنند، یک جوری بلدند طومارِ زندگی آدم‌ها را در هم گره کور بزنند که هیچ کس، حتا خودِ آقای یونیورس هم از عهده‌ی بازکردنش برنیاید. و به ناچار بشیند یک گوشه‌ای ، شیربرنجش را بخورد و قاه‌قاه بخندد. یعنی بخندد ها!