زندگی دیجیتال در طولِ زندگی آنالوگمان نیست عمومن. گاهی یه راه علیحدهای را دارد برای خودش طی میکند. گاهی صدایش درنمیآید، صدایمان درنمیآید که آن طرف حالمان شبیه چیست. این جوری است که گاهی مچ افسردهنمایی دیجیتالمان را آن طرف میشود گرفت. این جوری است که دُم ناخوشی آنالوگمان گاهی اینجا بیرون نیست هیچرقمه. دو جور زندگانی ساختهایم برای خودمان در عرضِ هم. بد هم نیست. گاهی یکی جبران آن یکی را میکند. گاهی هم نمیکند. یک جاهایی به هم میرسند، چاقسلامتیای میکنند، دستی روی شانهی هم میزنند، و باز راه خودشان را میروند.
No comments:
Post a Comment