همه‌ی لرزش دل و دستم از اینه که ۳۰ اردیبهشت شده باشه، و بزنم تو سر خودم که چرا عوض توییتربازی با هم‌تیمی‌ها و کل‌کل با رییسی‌قالیبافیا و وقت‌فرسودن با تحریمی‌لجی‌قهری‌ها، پا نشدم برم چهار تا آدم بلاتکلیف رو اون بیرون قانع کنم که تنبلی و بی‌خیالی رو کنار بذارن و برن رای بدن.