« سر هرمس مارانا »
شوالیه‏‏‌ی ناموجود



2010-04-27

کورش اسدی از این می‌گفت که وبلاگ‌نویس‌ها نمی‌توانند نویسنده‌ی خوبی باشند، چون ایده‌ها و تجربه‌هایشان را قبل از رسوب‌کردن می‌نویسند، حرام می‌کنند. چیزی شبیه به «از تولید به مصرف». و نوشتن به این نیاز دارد که احساسات و تجربه‌ها در ما ته‌نشین شوند و کم‌کم شکل خودشان را پیدا کنند و ما را مُجاب به نوشتن کنند. البته من فکر می‌کنم وبلاگ‌نویسی نمی‌تواند مانع ته‌نشین‌شدن حس‌ها شود، فقط پخششان می‌کند، آن‌قدر که سخت می‌بینیمشان، فکر می‌کنیم نیستند. و ما وقت ته‌نشین‌شدن حس‌ها، خودمان را سرگرم دیگران کرده‌ایم و واکنششان به حرف‌های ما.

(+)


Comments:
هومممم.. موافقم با آقای کورش. ولی در "از تولید به مصرف"، در اینکه طعم ِ عکس العمل های وارده بر اثرت را همانجا که حسش کردی و مجبور شدی بنویسیش، ببینی؛ لذتی هست که در پابلیش کردن ِ آن همه نگفتنت و ننوشتنت بعد ِ چند وقت توی یک کتاب، -فکر میکنم- نیست.
چه جمله ی طولانی ای شد :دی
 
البته ما هم بيانات جناب مستطاب كورش خان اسدس را ديديم و خوانديم و البته كه حضرتشان پربيراه نمي فرمايند ولي آيا فكرش را كرده اند كه اگر همه يا بخش اعظمي از وبلاگنويس ها به توصيه هاي ايشان عمل كنند و براي اينكه حس هاشان رسوب كرده و ته نشين شود كه دست آخر نويسنده ي خوبي بشوند ، وبلاگ ننويسند ،اونوقت ما و امثال ما بايد چه خاكي به فرق مباركمان بنماييم ؟!
نه كه خيلي اوضاعمون روبراهه و فرت فرت كتاپ چاپ ميشه و زرت زرت روزنامه در مياد ، همين وبلاگ خوني هم شما از ما بگيريد . واقعا" كه . دلتون مياد آخه ؟! خدا رو خوش مياد اونوقت ؟!
بابت فرت فرت و زرت زرت هم ببخشيد ديگه . گاهي هم اينجوري ميشه ديگه !
 
Post a Comment