یک آدم اینکارهای هم بردارد سرِ مطالعات اجتماعیش را کج کند سمت دنیای دیجیتال، بعد کجتر کند سمت فالوئرولوژی و لایکولوژی. بعد به زبان واضح و ساده و عامهفهم توضیح بدهد که اینها دقیقن دلالت بر چی دارند و چرا. که مثلن عامهپسندترین و محبوبترین پست/عکسهای آدمها در شبکههایی مثل فیسبوک و اینستاگرام تنها حول و حوش بیست درصد تعداد کل فالوئر/فرندهای آن آدم لایک میگیرد و متوسط تعداد لایک چیزی بین پنج تا ده درصد تعداد کل مخاطبین است. بررسی کند، رفتارشناسی کند این جامعهی بزرگ هشتادنوددرصدی خاموش را. همین خود بنده، میفهمم که جاهایی هست که در طیف آن هشتاد و اندی درصد قرار دارم، علیالخصوص وقتی دارم از اینستاگرام حرف میزنم که مخالف و بحث در خودش ندارد، فیلتر نیست و اسکرولکردن و خوانشش سهل است و ساده و روان، و البته که تکلیفش روشنتر است نسبت به فیسبوک و قابل ارزیابیتر چون گزینهی هاید و تنظیمات خاص ندارد. داشتم میگفتم. خودم را در دایرهی مخاطبان خاموش حدود سی درصد آدمهایی که اینستاگرامشان را دنبال میکنم میدانم. ولی به نظرم میانگین هشتادنود درصد مخاطب خاموش برای هر اکانت در حالت کلی، هنوز خیلی زیاد، عجیب و قابل بررسیست. نکته اینجاست که اکانتهای پرایوت و پابلیک از این نظر خیلی باجی به هم نمیدهند. برای هر دو میشود از نسبت لایک به فالوئر برای ارزیابی میزان محبوبیت - و طبعن نه مرغوبیت - آن پست/عکس استفاده کرد.
هه، اینجا هم شیب نمودار از خود نمودار جالبتر است.
Post a Comment