|
2011-01-18  «بتی» از مشهورترین و خواستنیترین نقاشیهای آقای گرهارد ریشتر است. بتی دختر آقای ریشتر هم هست، در عین حال. آقای ریشتر نقش بتی را هم کشیده هم نکشیده. آقای ریشتر بتی را جوری کشیده که انگار نکشیده، از پشتِ سر. آقای ریشتر به قول آن رفیقمان انگار پرترهکشیدن را به چالش کشیده. انگار تنش ایجاد کرده در کاری که قرار است یک پرتره انجام دهد: یک صورت را، یک آدمی را به ما بنمایاند. آقای ریشتر بتیای را به ما نمایانده است که نمایان نیست. سرهرمس هربار چشمش به این نقاشیِ آقای ریشتر میافتد، کاری از دستش برنمیآید جز این که زمان درازی را به آن خیره شود، و هی بگوید: عجب، عجب. Labels: از پرسهها, خوشیها و حسرت |
|
Comments:
حیف که برای من باز نشد تا من هم عجب کنم!
# |
 خودساخته | 4:40 PM
اين تابلو را من عاشقم. بايد مي گفتم ديگر.
Post a Comment
# |
A m i r | 7:04 PM |
