مایلم، مایلم بدانم این رسم خوشایند از کی شروع شد. از کجا. تاریخچهای آیا داشته قبل مجازستان. که آدمها بردارند بعد که خواب آدم را دیدند، گیرم با هر نیتی حالا (دونقطهدی) داغداغ برای آدم بنویسند. که نیش آدم را باز بنمایند. که یعنی فلانی، فروید و یونگ و الخ به کنار، خودت خوبی؟ یادت بودم. یادت کردم. تنگش هم لبخندی یا ماچی. قشنگ است دیگر، ها؟
Post a Comment