« سر هرمس مارانا »



2007-08-11

هیچ بعید نیست که این پستِ جاری‌مان و لینک‌ها و عکس‌های‌ش، کلن کمی بالای هجده‌سال باشد. خودتان حواس‌تان باشد جلوی بچه نگذارید!
(مودب هم بخواهیم باشیم، فوق‌ش این را بگوییم که عکس‌ها را از این‌جا بلند کرده‌ایم!)

1
به لطف این سیستم قضایی شما، این خانم ساقی قهرمان را شناختیم. دروغ چرا؟ ما اصولن شعرهای مدلِ رضابراهنی را از همان اول یک‌جورهایی خوش‌مان می‌آمد. گاس که درگیر شده بودیم همان وقت‌ها با این مدل سرایش. گاس هم که چند تا آدم را می‌شناختیم که آن طوری شعر می‌گویند و اتفاقن بر اثر دم‌خوری با ایشان، درک می‌شد فضای شعرهای آواشناسیک‌شان. اما این خانم که سوابق‌ش شده پیراهن عثمانی برای بستن صدای شرق، انصافن جاهایی، شعرهای خوبی هم می‌گوید. نگاه کنید:
...
عشقبازی نمی کنم
عشق، بازی نمی کند عشق می کند اما بازی نمی کند
اگر بکند، عشق نمی کند
عشق، عشق که می کند بازی نمی کند
یکه که باشم و یکی یکی که باشیم عشق می کند یکی یکی می کند
...
یا این تکه:
...
دست نرم گرم نرم گرم نرم گرمش
را
ول
می کنم
بیفتد
...
راست‌ش یک مقداری سخت است درباره‌ی این شعرها حرف‌زدن. یا حوصله‌ای می‌خواهد که سر هرمس مارانای بزرگ ندارد نقدن. به نظر می‌رسد اصولن مخالفان سرسخت‌ش بیش‌تر از موافقان‌ش باشند. برای ما چیزی شبیه به نقاشی‌های آبستره است که یا ارتباطی حسی و شخصی با آن برقرار می‌کنید یا نمی‌کنید. باقی حرف‌ها، مفت است. مخاطب این گونه‌ها، ممکن است یک نفر در کل عالم باشد و بس. برای همان یک نفر هم هست که شاعر این‌جوری شعر می‌گوید و نقاش، می‌کشد. باور کنید یک حالی هم می‌دهد وقتی این‌جوری هستی و همان یک نفر، پیدا می‌شود و می‌گیرد قضیه را!
این اروتیسمی هم که در ادبیات این خانم به وفور وجود دارد را به‌هرحال باید پذیرفت. صدایی میان انبوه صداهاست دیگر. باب مقایسه که همیشه باز است و شما آدم‌های فانی اصولن دوست دارید همه را با هم مقایسه کنید اما یادمان هست که همان وقت‌ها هم همین حرف‌ها و قضاوت‌ها مثلن درباره‌ی خانم فروغ فرخ‌زاد هم بود. یک‌جورهایی فضولی‌های نامربوط دوران مدرن است دیگر. این که زندگی خصوصی هنرمند و مولف را بیاوری و بریزی رو دایره. وگرنه یادمان نمی‌آید همان وقت‌ها هم درباره‌ی گی‌بودن آقای میکل‌آنژ، دوست قدیمی‌مان، آن همه صفحه بگذارند. به کسی چه!
این که اصلن مساله‌ی این خانم در آثارش، زن و بدن باشد، یک ویژه‌گی است. قضاوت اخلاقی که می‌دانید، جزء چرندترین کارهای دنیا است. انصافن هم یک تاملات باریکی دارند که بد نیست سری بزنید. مثل این یکی:
...
گاهی به نظر می رسد که تنها الهام بخش تن ها در این مورد قوۀ جاذبۀ زمین است چون همیشه یکی، یا هر دو ( رابطه های گروهی چقدر تجربه شده اند؟) طرف رابطه به جانب زمین میل می کنند و دراز می کشند و خود بخود حرکت بدن محدود می شود.
استفاده از ترم هم‌اغوشی و معنایی که در ذهن تداعی می کند دوباره نشاط طبیعی ارتباط دو تن را به شکلی محدود از قرار گرفتن دو نفر پهلو به پهلو و موازی می کشاند. این ارتباط دو تن اگر با عادت و نظم و روتین محدود نشود به چه لذتی خواهد انجامید؟
چیزی شبیه لذتی که تن از تن خود می برد؟ بی دخالت حضور مزاحم شخص دوم؟
یا شبیه لذتی که از حضور یک "دیگری" به دست می آید؟
من فکر می کنم حتی اعضایی که به نام اعضای جن‌سی شناخته شده اند بیخود جای اعضای دیگر را لذت جویی اشغال کرده اند. چرا زمینه چینی و اجرای س‌ک‌س فقط باید محدود به ک... و ک... و ک... باشد؟ هر سه می توانند، اگر بخواهند، لذت را منتقل کنند، ولی چرا فقط همین سه تا؟
گاهی به نظر می رسد که س‌ک‌س و تولید مثل وقتی با هم اشتباه گرفته شدند، راههای کسب لذت هم به اشتباه ثبت شد.

این پاره‌کردن کلمه‌ها و نقطه‌چین‌ها هم از شخص شخیص سر هرمس مارانای بزرگ است البته!
2
ببینیم فیل‌تِر می‌شویم آخر با این‌ها یا نع!
3
واقعن روی‌مان به دیوار اما تمام‌کردن تی‌صفر این پدر معنوی‌مان، آقای کالوینو، از مصائب روزگار و دشوارهای زندگی بود. عوض‌ش، الان یک فقره دن کامیلو و پسرناخلف داریم که به قصد خواندن‌ش، هی قضای حاجت‌مان می‌گیرد مکرر!
4
هنوز قضیه کاملن معلوم نشده. قرار شده گویا گزارشاتی بدهیم خدمت صاحبِ حکم. جهت ابراز تاسف. بعد ایشان رضایت به بازگشت کامل‌مان بدهند. شاید. فعلن برگشتیم. کمپین‌‌تان را یک‌وقت متوقف نکنید ها! بگذارید باشد. یک روزی دیدید به کارمان آمد. این وسط ظاهرن یک هزار و سیصد کیلومتری راننده‌گی بدهکار بودیم که در عرض یک شبانه‌روز، پرداخت شد. فکر می‌کنیم به قد یکی دو حلقه ازمان عکس‌برداری شد در جاده. سعی کردیم خوش‌تیپ باشیم و لب‌خند بزنیم. صد و بیست کیلومتر در ساعت، یعنی حالا یک قهوه‌ای بخوریم، روزنامه‌ای بخوانیم، سیگاری بگیرانیم. ها راستی پلیس بی‌چاره، طفلک نیم ساعت داشت معذرت‌خواهی می‌کرد از این که دارد جریمه می‌کند. ما هم هی دل‌داری می‌دادیم که نه بابا اشکالی ندارد. تند رفته بودیم خب. شما هم وظیفه‌ات بوده جریمه کنی. از آقای ونه‌گات برای‌ش نقل قول کردیم که بعله این‌جوری است دیگر و نباید خیلی فکرش را بکند و غصه‌اش را بخورد. یک ماچ‌ش هم کردیم تا بداند به دل نگرفته‌ایم جریمه را. (نگفتیم که به یک جای دیگر گرفته‌ایم!)
5
می‌بینی مکین؟! آن اول یک هشداری دادیم و بعد یک‌هو خودمان را ول کرده‌ایم و چاک دهان را باز کرده‌ایم!
6
خب تبریزتان هم خیلی فرقی با تهران‌تان نداشت. آن‌جا هم برای این که به چپ بپیچی، باید حتمن راه‌نمای چپ را می‌زدی. برای رسیدن آسانسور باید صبر می‌کردی. چایی‌ت که تمام می‌شد و هنوز قند در دهان داشتی، حس بدی داشت. درازکشیده سیگارکشیدن، مزه‌ی سیگار را عوض می‌کرد. گوشی‌های F3 موتورلا فاقد علامت تعجب بود. برای فارسی‌نوشتن باید Shift و Alt را حتمن هم‌زمان فشار می‌دادی. آخر شب، تنبلی‌ات می‌آمد مسواک بزنی. تله‌ویزیون همین‌قدر مزخرفات مکرر پخش می‌کرد. بعد از صبحانه‌ی مفصل، هوس خواب می کردی. و برای آدرس‌پرسیدن، مجبور بودی صدای پخش ماشین را کم کنی.
7
می‌گوییم چه‌طور است حالا که یک آرشیو پنج‌شش‌ساله دارد این وبلاگ‌نویسی ما و مکین هم جای‌ش را بلد است و در راستای این که اصولن هرچی بلد بودیم تا حالا درباره‌ی احوالات جهان و کلیات عالم بشریت گفته‌ایم و بیش‌تر داریم خودمان را تکرار می‌کنیم این‌روزها، زین‌پس، ما بیاییم و یک اشارتی در حد کلیدواژه به یک موضوعی در متن پست‌مان بکنیم و بعد مکین برود بگردد از آرشیو ما، حرف‌های‌مان را درباره‌ی آن موضوع پیدا کند و در قالب کامنت، در پاچه‌تان بکند، ها؟!
8
راستی ای‌ساربان را داشتیم از قبل و آفت را هم همین دخترمان، ئه‌سرین‌خانم برای‌‌مان ارسال فرمودند. ممنون از لطف‌تان دخترم.
9
آنونیموسِ عزیزم، پسرم، فخرفروشی تحتِ وب هم از آن اصطلاحات باحال بود ها! دست‌تان درست. بعد هم ما کجا اعلام عمومی کردیم که شما نگران شدید؟ اعلام عمومی وقتی می‌شود اعلام که قبل از ماجرا باشد. وگرنه وقتی موضوع تمام شده و رفته، وقتی خبر سوخته، دیگر دست کی به کجا بند است؟ نکند واقعن فکر کرده‌اید کسی خبر ندارد که این طفلک اصولن امرارمعاش‌ش از همین اجراهاست؟
یک چیزی را هم نفهمیدیم درست، چرا اس‌ام‌اس نکنیم و حتمن زنگ بزنیم؟ کل اس‌ام‌اس‌های این مملکت دارد ریل‌تایم کنترل می‌شود؟!
10
یک اعترافی را بکنیم؟ حق با روزنامه‌ی کیهان و خانم لیلای لرستانی است. کتاب خانم رولینگ بچه‌ها را بی‌دین و ایمان‌ می‌کند. اصلن تبلیغ اومانیسم است این هری‌پاترها. حالا یک بار هم یکی پیدا شد که یک کار خوبی کرد، کیهان و خانم لرستانی هم از دست‌شان در رفت و قضیه را رسانه‌ای کردند، نباید جایی ازشان تشکر کرد؟
11
این آقا یا خانمی که هی اصرار دارد که ما ایشان را می‌شناسیم، گیر داده به اریک امانوئل اشمیت! بعله خب! همان شاه‌کار معرکه‌ی خرده‌جنایت‌های زناشوهری را خوانده‌ایم و کلی مشعوف شده‌ایم. یک قصه‌ی دیگر هم به نظرمان قدیم‌ترها از ایشان خوانده‌ایم که حافظه‌ی فرتوت‌مان حال نمی‌دهد الان!

12
داشتیم به موسیو ورنوش می‌گفتیم ایرما باید این شکلی باشد. یک چیزی در این مایه‌ها. مساله‌ی وجودی‌ش انگار زمان است. گذشت زمان. انگار ایرما تنها کسی است که زمان‌های نیامده را می‌شمارد. دست‌ش را از جیب پالتوی‌ش در می‌آورد. انگار بخواهد چیزی را نشان‌مان بدهد. دست‌ش خالی است. انگشت شصت‌ش را به چهار انگشت دیگرش می‌مالد. جلوی دماغ‌ش می‌گیرد. بو می‌کند. می‌گوید دست‌م بوی یخ‌چال گرفته هرمس. می‌گوید ایرما هر بار که به دیدن‌ش می‌رود، یک شاخه‌ی گل سرخ با خودش می‌برد. ورنوش هم هر بار گل‌ها را داخل یک گل‌دان کوچک می‌گذارد و پای‌ش آب می‌ریزد. آن‌قدر هرروز نگاه‌ش می‌کند و بوی‌ش می‌کند تا آبِ گل‌دان بو بگیرد و رنگ بگیرد و دور ریخته شود لاجرم، با گل سرخ‌ش. تا ایرما دوباره برگردد و شاخه‌ی تازه‌ای برای‌ش بیاورد. می‌گوید ایرما، آن‌وقت‌ها که سید هنوز بود، هربار که به دیدن‌ش می‌رفت، یک شاخه گل سرخ با خودش می‌برد. سید گل سرخ را با دقت می‌گرفت، نگاه‌ش می‌کرد و بلافاصله می‌برد در آشپزخانه، داخل فریزر می‌گذاشت. می‌گوید همین است که ایرما هنوز هم ول‌کنِ سید نیست که نیست.
13
آن ماجرا را یادتان هست که طرف یک روز هی عزراییل را دور و بر خودش می‌دید و عاقبت از ترس، شبانه به شهر دوری، با کمک قالی‌چه‌ی سلیمان سفر کرد. بعد که فردا در همان مقصد، عزراییل جان‌ش را ستاند، برگشته بود برای سلیمان تعریف می‌کرد که من قرار بود امروز در آن شهر این مادرمرده را قبض روح کنم. دیروز که این‌جا دیدم‌ش، کف کردم که چه‌طور فردا می‌خواهد در آن جا بمیرد! یادتان هست؟!
حالا قیاس کلن بی‌مورد و بی‌ربطی است ولی انگار باید آقای برگمان حتمن مرحوم می‌شد و ما گذارمان به تبریز می‌افتاد تا بنشینیم یک دل راحت، با شکم سیر، ساراباند را از سر تا ته نگاه کنیم و هی شعف‌مان مکرر شود. بعد هی برای اموات این آقای سون نیکویست صلوات بدهیم بفرستند که این جوری با روح ما بازی کرده با این رنگ‌ها و نورهایی که در تصویر و علی‌الخصوص – یادتان باشد خانم ماراناجان درباره‌ی این لغت علی‌الخصوص و آقای مرتضا، یک صحبتی با آقای بال‌افشان داشته باشیم- کلوزآپ‌های آدم‌ها درآورده است.
راست‌ش انتظار داشتیم هنوز هم ماجرا حول و حوش ماریان و یوهان باشد. یعنی عادت کرده بودیم که خب اگر قرار باشد بعد از سی سال، سراغ شخصیت‌های یکی از بی‌نظیرترین و هول‌ناک‌ترین فیلم‌هایی که در باب ارتباط و ازدواج و تنهایی ساخته شده، بروند، باید اصولن قضیه مرور گذشته باشد و اتفاقات و روی‌مان به دیوار، کمی هم یاد عشق در روزگار وبا افتاده بودیم. اما آقای برگمان اصولن آدم به‌غایت باهوشی است. آن‌قدر ظریف، بدون آن که بفهمید، مضمون را، که تقریبن همان مضمون اصلی همان صحنه‌هایی از یک ازدواج است، سوق می‌دهد به سمت رابطه‌ی والدین و فرزندان. یوهان و هنریک، ماریان و دخترش، هنریک و کارین، آنا و کارین و حتا یوهان و آنا.
زئوس‌وکیلی آقای برگمان، کدام شیطانی به شما آموخت که این گونه بازی بگیرید از چشم‌ها و گوشه‌های لب‌های هنرپیشه‌های‌تان؟ از ما خدایان که می‌دانیم برنمی‌آید!
سکانس غریبی بود آن جایی که پیرمرد و پیرزن، لخت در آغوش هم خوابیدند. یادتان هست دست مرد را که داشت می‌آمد تا به عادتی قدیمی روی بدن زن قرار بگیرد و پس زده شد؟ یادتان می‌آید همین سکانس چه‌طور با مکث روی تخت‌خواب، شیوه‌ی خوابیدن یوهان و ماریان را تاکید می‌کرد؟
باید بروید ببینید چه‌طور می‌شود که بعد از آن تک‌گویی پوزش‌خواهانه‌ی هنریک از کارین، چه‌طور صورت کارین در سکوت‌ش رو به دوربین است و هنریک چراغ‌ها را خاموش می‌کند و در تاریکی، ما و دوربین خیره می‌شویم به جایی که قبلن صورت کارین بود؟ کدام شیطانی به شما یاد داد این جوری با تاریکی و روشنایی، با کنتراست‌ها بازی کنید آقای برگمان؟ آقای نیکویست؟
خودِ کینه را دیدید؟ تجسم مسلم اودیپ را دیدید در صورت هنریک و یوهان، وقتی در کتاب‌خانه مشاجره می‌کردند؟ دیدید رذالت و نفرتی را که در نگاه و لب‌های فروافتاده‌ی یوهان، خطاب به پسرش بود؟
آن میز کوچک آشپزخانه را یادتان هست که ماریان همیشه روی آن، کنار پنجره می‌نشست؟ راستی نورپردازی این صحنه واقعن فقط از همان پنجره بود؟ پس چرا این همه جادوی‌مان می‌کرد آن فیگورهای خانم اولمن؟
کلیسا را یادتان هست؟ همان‌جایی که هنریک ارگ می‌زد و بعد، با ماریان صحبت می‌کند؟ همان‌جایی که اشک می‌ریزد برای آنا و بلافاصله، بی‌رحمانه پدرش را محکوم می‌کند؟ قبول داریم که یوهان اصولن آدم خودخواهی است اما وقتی هنریک آن طور بی‌رحمانه از او حرف می‌زند، ما هم مثل ماریان عصبانی می‌شویم.
ترس‌مان گرفت سرِ همان صحنه‌هایی از یک ازدواج. با خانم مارانا، یک لحظه هم چشم برنداشتیم از فیلم. حالا این بار، تنهایی، داریم رازهای هول‌ناک بودن را در این اتاقک این هتل، در باب رابطه‌ی پدر و فرزندی می‌بینیم. کاش خانم مارانا هم کنارمان بود. دست‌ش را می‌‌گرفتیم و درباره‌ی فیلم با هم صحبت می‌کردیم.
چرا هی فکر می‌کردیم با خودمان که این چیدمان‌های قاب‌های‌ش را این دوست‌مان، آقای آلمادوآر، باید وام‌دار آقای برگمان باشد؟
زئوس بطری شرابِ آقای ب را همیشه لب‌ریز نگه دارد، یادتان هست نشسته بودیم به دیدن جادویی به نام پرسونا، رازآمیزترین فیلمی که تاکنون ساخته شده است؟
14
دیدید چه‌قدر راحت به سیزده‌تا می‌رسد دخترم؟!
15
جوزده شدیم باز. نزدیک بود بنشینیم و هی یاد کسوفِ آقای آنتونیونی‌مان کنیم. بعد هی آن سکانس آخر را – که لابد این روزها هزاربار وصف‌ش را هزار جا خوانده‌اید و شده است در حد همان سکانس آخر آگراندیسمان مثلن – برای‌تان تعریف کنیم که چه بود و چه کرد با روح تازه‌ی ما در حوالی سال‌های آغازین دهه‌ی هفتاد. که اولین و آخرین نمره‌ی بیستی که در دانشکده گرفتیم، به لطف همین فیلم بود و تحلیل معمارانه‌ی فیلم. در باب ارتباط سینما و معماری. – خب قبول کنید که آن روزها هنوز این همه خز نشده بود این بحث‌ها! – راستی حال‌تان چه‌طور است آقای جودت؟ مانلی خوب است؟ هنوز نقاشی می‌کشد؟ هنوز آن‌طوری وقت سیگارکشیدن، انگشتان‌تان را جمع می‌کنید؟ هنوز هم پایین میدان دانشگاه، منتظر تاکسی می‌ایستید؟
16
حالا باز نیایید کامنت بگذارید که تو خودت نمره ی بیستی و این‌ها، ها!
17
راستی آن بند اول را فقط به منظور ماهی‌گرفتن از آب گل‌آلود و این که موج‌سواری کنیم از این جریان خانم قهرمان و شرق و سرچ و مخاطب و این‌ها و این‌ها، نوشتیم! وگرنه که هنوز این تپه‌سیخی، که هنوز هم نمی‌دانیم چیست و کجاست و کی درباره‌ش نوشتیم اصولن، رتبه‌ی اول را در کلماتی که با سرچ آن به بارگاه ما رسیده‌اید، دارد.
18
در همان عکسِ «من. دیشب» ش هم انگار یک چیزی هست. یک رضایتی که انگار پس چیزی بوده. می‌بینی در چشم‌های بسته‌ش. در چین‌ لباس، موهای ساعد، عرق‌کرده‌گی صورت و چروک‌های سرخوشانه‌ی گوشه‌ چشم‌ها. چه لحظه‌ی مقدسی داشته این عکس.
19
ها راستی بی‌خود روی عکس ایرما کلیک نکنید. بزرگ نمی‌شود!
20
بیش از 2500 کلمه برای‌تان نوشتیم در این پست، به نیت چهارده معصوم!
21
تو
چشم‌های ممتد را می‌بینی
گوشه‌های بیرون مانده
نگاه‌های بی‌پروا
ثانیه‌های ولرم دل‌داده‌گی‌ امشب
دودها و بوها و دست‌ها
لرزش وقیح لیموها در حوض مصنوعی
نازک حریر بالاپوش
تا
خشم‌ت بگیرد
...
من
بلندی شکننده‌ی بالای‌ش
ردیف مهیای بازی‌ها
قاب‌های قدونیم‌قد ناموزون
شرم خفیف آن دو نفر
سگ‌های ملوس بی‌ناموس
کش‌داری مشوش شبی که شبهه نداشت
تا
به حال خودم باشم
تا
به حال خودت باشم
...
22
لابد خواسته ظرفیت‌سنجی کند. این را یکی می‌گوید که می‌گویند ظرفیت‌ش بالاست، خیلی بالا. می‌گوییم مگر ظرف است که ظرفیت داشته باشد؟ آدم است دیگر. لابد ظرفیت هم چیزی در مایه‌های عاشقیت است. آن‌جا عاشق می‌شوی و عاشقیت اتفاق می‌افتد. این‌جا ظرف می‌شوی، جامد می‌شوی، خشک می‌شوی، ثابت می‌شوی، شابلون می‌شوی، و ظرفیت اتفاق می‌افتد. ظرف اگر نمی‌توانی که بشوی، سیال و منعطف اگر باشی، ظرفیت هم نداری.
چیز بی‌خودی است. از آن کلمات بی‌موردی که باید بدهیم برش دارند از این زبان شما.
23
داشتیم فکر می‌کردیم این میرزا دارد این روزها نوربالا می‌زند. رفتنی است. مدیکال و این‌ها که بازی است، ما در پیشانی یک نفر ببینیم که رفتنی است، می‌رود.
از تورنتو کسی این‌جا را نمی‌خواند؟!
24
به این حامدخان‌مان هم بگوییم که خیلی قضیه جدی نیست. درست است که فعلن این زئوس پدرسگ، تا ما کار واجبی با ایشان داریم، تلفن‌ش را می‌گذارد روی انسرینگ و می‌رود به پیچ، ولی دلیل نمی‌شود که همین‌جوری تبعید شویم و آب از آب هم تکان نخورد. مگر نشنیده‌اید که آقای رییس‌جمهورتان گفته امکان ندارد زمین در جایی که همه مومن هستند بلرزد. حالا شما فرض کن عکس‌ش هم صادق باشد. ها؟!
25
بعد هم این رفقا که هی دارند تشکر می‌کنند بابت آن شب، خب ما کارمان همین است دیگر. نکند فکر کردید از این خداهای بی‌مزه‌ی متوقع هستیم؟ شما حال کنید، انگار کل المپ حال کرده‌اند.
26
همین‌ها تا بعد.

Labels:



Comments:
عرض کنم که خوش به حالتان من باب قابلیت قلم فرسایی. خیر امواتمان آمدیم ۴ کلام از بلاهایی که آقایان برگمان و انتونیونی سر جوانی ما آوردند بنویسیم همه اش شد ۴ خط. گیرم که ۴ خط از ۴ کلمه بیشتر باشد اما می فهمید که چه می گویم.

۲۳: بلی می خواند.
 
سلام. من هم می خواستم بابت همان شب تشکر کنم. هر چند هر چقدر بالا پایین کردم با کارهای دم رفتن جور درنئومد که نئومد و حیف شد ولی ما که میدانیم که شما چه جور خدایی هستید که. و خلاصه اش مرسی :)
 
بخاطر هشدار شماره 19 ممنونم، هرچند كه كمي دير بود. در ضمن من يك نفر دارم كه هميشه با سرچ «تواشيح» مياد. اگه مايل به مبادله هستيد فكس بزنيد لطفاً
 
خدا رو شکر که به خير گذشت.
عزيز برادر، از الان يکسال ديگه مونده. اگه اضاف هم داشته باشي (به قول بچه ها) مي بخشند و سال ديگه اين موقع ها حرف ديگري مي زني. ايشالله که اميدوارم آرزوي ديرينه اميد و آمال ما سلامتي شما هست و خواهد بود و از اين پستت لذت بردم.
آهان! راستي! آقا لابلاي وقتات :) اگه تونستي هرمس|مارانا|هرمس مارانا در اين ويکي پديا بتوضيح!
هرمس

هدف ما جلب رضايت شماست.
خودتان گفتيد ما در اينجا چي چي مي شويم؟ خوانده مي شويم ...
 
البته ما همه بندهارا خواندیم ها! بعد نمی ونیم که اینبار بزنم به تخته که اینهمه زیاد مرقوم کرده بودید ماشالله باز چرا ما زودی خوندیم تموم شد که! اه!
فعلا تندی در باب بند یکتان بگیم که من که هنوز وقت نکردم که تمام مطالب این خانم ساقی قهرمان رو بخونم! به شعرها که اصلا نرسیدم هنوز ولی به همان چندتا داستانی که رسیدم، راستش رو بخواهید جز یک دو مورد در همان چندتا داستان کوتاه خیلی نوشته ها بهم نچسبید! می دانید آقا مارانا؟ یکجورهایی بود داستانها! خیلی زنانه! زنانه نه به این معنی که تازگیها مد شده و فمنیستها هم بهش تاکید دارند و پرداختن به مادینگی و اینها ها! زنانه به آن معنی که مثلا داستانهای خانم فهیمه رحیمی به یادمان می آورد! می دانید چه می گویم؟
این کامنت قابل پس گرفتن است احتمالا! شاید که اگر بیشتر از این خانم خواندیم نظرمان هم تغییر کرد!

اما با آن قسمت آخر که برای یک نفر خاص گفته می شه و چه لذتی دارد اتفاقا به شدت موافقیم و بابتش از جای بر می خیزیم و اعلام توافق می کنیم:)

در مورد بند 2 هم بعله قربان! فکر می کنیم فیلتر شوید! اصولا اسپیس از هرنوع که باشد برای این ماشینها به حساب نمی آید! مهم ترتیب قرار گیری حروف و کلمات است که با اجازه شما کاملا خوراکشان را جور کرده اید، البته همان چندنقطه ای که برای بعضی کلمات گذاشته اید خوب جواب می دهد ولی اسپیس نه!
ببینیم می شود پدر این ماهک وردپریده(دخترمان را می گوییم) را قبل از ترک کشور مجبور کنیم یک برادر برای این دخترک بیاوریم که درآنصورت بساط این فیلترینگ را بزنیم زیر بغل صاحبش حالش را ببرد! فعلا که می گه پول و وقت نداریم برای بچه ی دوم! فکر کنم باید به سیاستهای زنانه متوسل شوم!! دونقطه دی

باز خواهیم گشت! مکین کامنتش رو بذاره بعد! دونقطه دی
 
سلام، چه جالب، منم می خواستم یه چیزی شبیه مضمون شماره یک بنویسم، ولی دیدم خیلی حوصله می خواد... خوبه که اینجا خوندمش در عوض.
راستی، از معماران گاس چه خبر؟ ما همین جور دورادور جویای احوالشون هستیم ها
 
salam
name ketab va jenabe nevisandeh :
اریک امانوئل اشمیت
ro cheotur be englisi minvisan?
 
به جون بچه ام نمي خواستم كامنت بذارم تا مكين كامنتش رو بذاره ها!‌ولي ديدم اينو يادم رفته بگم،‌ باز ممكنه يادم بره!!
در باب بند 23 و رويت نوربالا يكهو ياد اين خبر افتاديم كه مامان خانممان كمي قبل از خواندن متون شما به سمعمان رساند!‌بلا تشبيه،‌بلاتشبيه،‌بلاتشبيه،‌دور از جان جناب ميرزا و البت هشما ولي خب ذهن است ديگر! يهكهو يكچيزهايي رو مي چسباند به يك چيزهايي كه بيا و ببين!
اين هم خبر: http://www.cnn.com/2007/US/07/25/death.cat.ap/index.html

بعد شما در صورت ما از آن نورها نديد؟ نمي شه ببينيد يه خورده؟ حالا گاس(!) كه من يه خورده عجله كرده ام و اصرار مي كنم ببينيد!
 
وا! مگه من باید کامنت بذارم؟
 
3. دیدم‌اش دیشب. مرمر حالا هی تو بگو چی‌کار می‌کردی اون تو.
5. اشکال نداره هنوز که نگفتی کلن.
7. من که پایه‌ام لابد ئه‌سرین هم هست، حله دیگه! فقط باید بعد از هر کامنتم یه آف‌لاین تعریف و تمجید بذاری ها!
8. خدای خسیس! چرا نذاشتی گوش کنیم پس؟

17. یعنی ملت بعد از یه سال ول کن نیستن هنوز؟ :

Monday, July 31, 2006
بی‌خود نیست که در لیست کلماتی که با سرچ آن‌ها ملت مثلن به بارگاه ما رسیده‌اند این‌چیزها پشت سرهم بی هیچ معنایی ردیف شده‌اند:

ضدفیلتر
تپه سیخی
عکس سینه زن
شعر عاشقانه برای دوست دخترم
زنهای خراب
لويي كان
شونبول
هدف از خلقت انسان چیست؟
امیر قادری
هرچه عكس كردني
عکس هایی از پاراگلایدر
جدید ترین مدل لباس های زنانه
sms عاشقانه
...


حالا قبل از اون کجا بوده این تپه‌ي مورد علاقه‌ی عموم، مکین هم دیگه نمی‌دونه.
 
در باب بند 24
خب به نظر نمی آید خیلی اهل مزه پرانی به سیاسی ها باشی. این چند خطی که گاه گداری می آید هم به لطف استعداد طنز فوق العاده رییس جمهور است و همگی هم لابد از باب تعجب از نازل شدن این جملات از رییس جمهور این مملکت. البته امروز از سایت ابراهیم نبوی خواندم که سوتی دیگری هم داده است و گفته که تنها پرچمی که لااله الاالله دارد پرچم ایران است.درحالیکه نه تنها وسط پرچم عربستان درشت همینو نوشته بلکه پرچم ایران اصلا لااله الاالله نداره و اون حاشیه های پرچم الله اکبر است و وسط هم فقط الله است. بماند(البته اینها را برای این نوشتم که اگه مطالب کامنتها هم تو سرچ ها پیدا می شند، جز چند تا کلمه مورددار طرفداران الهیات هم به این بارگاه سرازیر شوند باشد که رستگار شوند) بماند، اما این جمله ای که بالا آورده ای دیگر شاهکار است. حتما باید مثل ما خیر سرمان فوق لیسانس عمران از یکی از این دانشگاهها باشی تا عمق فاجعه رو بفهمی که دانشگاه علم و صنعت به یکی دکترای عمران داده که هنوز نمیدونه زلزله چجوری میاد و زمین به اختیار خودش و از روی تفنن نمیلرزه که اگه مومنا باشند نلرزه. حتما دکترهای برق این دانشگاه هم معتقدند که انسانهای مومن رو برق نمیگیره و حیا میکنه!!! اما نکته مهمتر این بود که حضرتش فرموده اند که دانشمندها و مولف ها مطالبشان را مثل سکولارها ننویسند و از خدا و پیغمبر هم یادی کنند. من از شما که خدایی می پرسم چجوری میشه قوانین نیوتن یا رابطه فیثاغورس یا جدول مندلیف رو با احتساب نقش خدا گفت؟
 
sir hermese bozorg e baahaal e saalbaalaaiee e damesh garm e tooopp e ... , mishe maa ro ham be namjoo raah bediin ?!
joone doctor amini ! :D
raah daare be nazaret ?!
 
این قضیه هست شما همیشه یک چیزی می گویی من یک چیز دیگر می گیرم و این حرفها، اینجا هم صادق است. آن بند چندم بود، همان که ایرما بود، همان، به جانمان نشست برادر.
برای آن دختر: ئه سرین تو هم؟ (بر وزن بروتوس تو هم؟)
 
والا دیدن کامنتِ شما باعثِ بسی خوشبختی است، اما این کامنتِ مربوطه را من نگذاشتم. یحتمل مال آن یکی خانوم ِنازلی است.

زیاده عرضی نیست.
 
نمی‌دونم چرا به‌جای این‌جا کامنتم رفته بود اون پایین‌تر! فقط برای این‌که مطمئن باشم همه فیض می‌برن این زحمت‌ رو به خودم می‌دم که این‌جا هم پابلیشش کنم!

يكشنبه، 8 شهريور، 1383
الهی بی بال و پر بشی آلن جون که اينقده منو خندوندی!

آقای وودی آلن عزيزم کتاب کوچولو و بامزه‌ای چاپ فرمودن که توسط محمود مشرف خان آزاد طهرونی ترجمه شده و نشر ماه‌ريز گل و گلاب اونو چاپ کرده اينجا! اونقدر بامزه بود که نگو! تو رو خدا به سی‌سی‌جونم بر نخوره (مکین: البته سوسو جان من فکر نمی‌کنم منظور ِ گوگولی، عمه سی‌سی ِ مازماز باشه نه؟) ولی تا حالا تو عمرم اينقده نخنديده بودم جون شما. فردا هم دارم ميرم آنتاليا که با فی‌فی (مکین: ای بابا! تصادفیه به جون خودم! تشابه اسمی‌ها رو می‌گم، اون هم قبل از تولد جوجو مارانا. خب ولی فوفو فرق داره مگه نه جوجو؟) و اميرهوشنگ اينا بريم آب‌تنی چون دکتر پوستم گفته خوبه برام آفتاب بخورم! امشب وقت اسکی دارم تو باشگاه انقلاب با عسل و اميرخشايار و کامبيز و بچه‌های گل شهرک. راستی به نظر شما ناخونام رو بدم برام فرنچ کنه اين شهلای پدرسوخته؟ زنيکه چل هزارتومن می‌گيره واسه شيش تا دونه ناخون ولی هستی‌اينا می‌گفتن تو ايرون شهلا حرف نداره مانيکورش. بدم يا ندم؟!! حالا اينا چه ربطی به وودی‌جون‌جونم داره نمی‌دونم اما خب باهاش حال ميکنم ديگه پدرسوخته!
ايششش! گور بابای هرمس بکنن الهی سر تخته بشورنش وامونده رو!

امزا : مهرافزار گوگولی فرد.



اندر فوايد کشک و وبلاگ و امانوئل سينيه
چرنديات قبلی را زياد جدی نگيريد. اين مهرافزار تازه‌گی‌ها گاهی با اکانت دزدی هرمس مارانای بزرگ به اين مکان مقدس می‌آيد و تقدس‌زدايی می‌کند. (مکین: ممکن هم هست دوباره سروکله‌اش پیدا بشه این‌جوری که شما بارگاه رو ول می‌کنین به امان ِ زئوس و می‌رین خدمت!). هرمس مارانا ازاين موضوع ناراحت است اما کار زيادی از او برنمی‌آيد (مکین: پووووف! خدا هم خداهای قدیم‌تر!) جز اين که موقع وبلاگ نوشتن آرام آرام کشک در دهانش مک بزند و به ابعاد هستی فکر کند و ديگر دغدغه‌ی پرکردن پيپش را نداشته باشد! (مکین: هووم‌م‌م! گمون نمی‌کنم الان دیگه دغدغه‌تون این باشه).

مکین: این ادامه‌اش هم ربطی به دعوای مهرافزار اینا و هرمسمون نداره ولی خب:

آقای هرمس مارانا برای تجديدخاطره با اثر اروتيک و جاودانه‌ی آقای رومن پولانسکی به نام ماه تلخ (بيترمون!) قصد کرد آن را دوباره ببيند اما نسخه‌ي موجود سانسورشده بود!!! فکرش را بکنيد سانسورکردن اين فيلم مثل اين است که بستنی نونی بخريد اما بستنی آن نباشد!! (مکین: ای داد! سانسور کردن ِ آق سانسوری ِ ما مثل چی می‌مونه؟)
 
کمپین یک میلیون امضا برای برگرداندن حکم سرهرمس مارانا جهت انجام ادامه خدمت مقدس سربازی در تهران! ما را در این راه یاری کنید
برای دریافت لوگوی درخواست بر روی این نوشته کلیک کنید
 
=))
خواهش می کنم خواهش می کنم! کاری نکردم که! این همه تعریف نداره که

برای آقای میرزا: از کدوم نظر یعنی ما هم؟P:
 
حالا تعریف ها بماند برای وقت دیگر اما نقدن کمپین تان را مصرف نکنید دخترم. حکم ما برگشت خورده. همین جا ، تهران هستیم. همان جا، یک خرده آن طرف ترش گیرم. اتفاقن برگشتیم جای خوبی. با دوسه نفر معمار نشست و برخاست می کنیم. خط می کشیم و خط می دهیم. ملالی نیست جز این که تا دوران پیجش دوباره شروع شود، یک چند صباحی را مجبوریم تا 4 بعدازظهر بمانیم. بعد هم که کار و کار و کار . خانم مارانا رخصت بدهند، مجبوریم تا 9 و 10 شب هم بمانیم دفتر. لوگو را هم بگیرید یک جایی ذخیره کنید. اجباری است، آدم که نیست. دیدید یک وقتی دوباره آقایان هرشان گرفت ما را فرستادند جابلقا این دفعه.
 
خب تبریکات صمیمانه مارا پذیرا باشید، خصوصا خان مارانای دوست داشتی

ها راستی، بازی جدیدی کشف کرده ایم! اینکه هر وبلاگی که می خوانیم که با دوستان دیگر وبلاگی مشترک می شناسیمش فکر می کنیم این پست الآن باب دندان کدام وبلاگ نویس است؟ به مدد این لینکهای سردر وبلاگتان البته این بازی ما کیفها پیدا می کند گاهی! یعنی مثلا من حدس می زنم کدام پست وبلاگ احتمالا لینکش برود آن بالا و اغلب می رود !!
یا مثلا این جمله از این کتاب را کدام وبلاگ نویس اگر می خواند تو وبلاگش می نوشت! جالب است کلا نتایج حاصله!
 
چون شعور بلاگ‌رولینگ نمی‌رسه که برای من فیلتر نباشه و لابد برای خیلی‌های دیگه هم می‌تونه به بی‌شعوربازی‌اش ادامه بده من هم این‌جا برای ورنوش و اون شب‌شعر باحالی که راه‌انداخته تبلیغ می‌کنم.
http://vernoosh.blogsky.com
 
دیگه کم کم وقت آپ کردنه
اومدم آخرین کامنت رو بزارم
 
19 jaleb bood

vali jeddan che hoseleyi dari enghadr minevisi man vase xoondane in hame moshkel daram che berese be neveshtane ye hamchin chizi ba ye hamchin ab'aadi
 
Post a Comment

Archive:
11.2002  03.2004  04.2004  05.2004  06.2004  07.2004  08.2004  09.2004  10.2004  11.2004  12.2004  01.2005  02.2005  04.2005  05.2005  06.2005  07.2005  08.2005  09.2005  10.2005  11.2005  12.2005  01.2006  02.2006  03.2006  04.2006  05.2006  06.2006  07.2006  08.2006  09.2006  10.2006  11.2006  12.2006  01.2007  02.2007  03.2007  04.2007  05.2007  06.2007  07.2007  08.2007  09.2007  10.2007  11.2007  12.2007  01.2008  02.2008  03.2008  04.2008  05.2008  06.2008  07.2008  08.2008  09.2008  10.2008  11.2008  12.2008  01.2009  02.2009  03.2009  04.2009  05.2009  06.2009  07.2009  08.2009  09.2009  10.2009  11.2009  12.2009  01.2010  02.2010  03.2010  04.2010  05.2010  06.2010  07.2010  08.2010  09.2010  10.2010  11.2010  12.2010  01.2011  02.2011  03.2011  04.2011  05.2011  06.2011  07.2011  08.2011  09.2011  10.2011  11.2011  12.2011  01.2012  02.2012  03.2012  04.2012  05.2012  06.2012  07.2012  08.2012  09.2012  10.2012  11.2012  12.2012  01.2013  02.2013  03.2013  04.2013  05.2013  06.2013  07.2013  08.2013  09.2013  10.2013  11.2013  12.2013  01.2014  02.2014  03.2014  04.2014  05.2014  06.2014  07.2014  08.2014  09.2014  10.2014  11.2014  12.2014  01.2015  02.2015  03.2015  04.2015  05.2015  06.2015  08.2015  09.2015  10.2015  11.2015  12.2015  01.2016  02.2016  03.2016  04.2016  05.2016  07.2016  08.2016  09.2016  11.2016  03.2017  04.2017  05.2017  07.2017  08.2017  11.2017