« سر هرمس مارانا »
شوالیهی ناموجود |
2012-07-11
داشت تعریف میکرد که به گاو آبجو میدهند، مداوم، آنقدری که تماممدت مستِ آبجو باشد، نه بپرد و نه خرابش کند، یک جوری مستی لایتناهی. ماساژش هم میدهند (سلام دخترم). کلن گاو را خوشحال نگه میدارند. تا لحظهی کشتنش همین بساط است. یک جوری که نفهمد اصلن کی جان از بدنش خارج میشود. با عضلاتی شل و ریلکس، پذیرایِ هرآنچه که بیاید. اینجوری میشود که گوشتش نرمترین و لطیفترین و گواراترین میشود. اینجور گوشت را Wagyu مینامند که قیمتی چندبرابر گوشت معمولی دارد. داشت خیلی تخصصی از پرورش و پخت و اینها میگفت. یک آن ساکت شد: جماعت جمله در بحر مکاشفت بودند، در فکر خوشیِ بیحدی که یک گاو میتواند داشته باشد در هستیاش، در حیات و مماتش کلن. بحث عوض شد.
Labels: آدم از دنیا چی میخواد, راهکارهای کلان |
http://en.wikipedia.org/wiki/Wagyu
Because of Japan's rugged terrain and isolated areas, different breeding and feeding techniques were used such as massaging or adding beer or sake to their feeding regimen. It is suggested that this was done to aid in digestion and induce hunger during humid seasons, but it appears to have no effect on the meat's flavor. Massaging may have been introduced to prevent muscle cramping on small farms in Japan where the animals did not have sufficient room to use their muscles
مست از دنیا بریم
اقلن
یه سوال فنی داشتم اینکه نیم فاصله رو با کنترل + اسپییس می زنی یا راهکار دیگه ای داری براش. خیلی بد قلقه
متشکرم.
توی مک هم شیفت+اسپیس جواب داد واسه من
توی ورد هم میشه شورتکات تعریف کرد براش
Post a Comment